De Belastingdienst biedt deze mogelijkheid onder de benaming `cafetariaregeling´ in het besluit Loonheffingen, wijziging beloningen; cafetariaregelingen. Hierin wordt onderscheid gemaakt in afspraken uit de cao zelf en afspraken op bestuursniveau. Als afspraken in de cao worden gemaakt, dan kan iedereen van de regeling gebruik maken die onder de cao valt. Voorbeelden hiervan zijn de fietsvergoeding en vakbondscontributie.
Als op dit punt geen centrale afspraken zijn gemaakt, dan kan het bestuur zelfstandig afspraken maken met de Belastingdienst. Het bestuur moet dan de vastgestelde regeling ter beoordeling aan de Belastingdienst opsturen. Hierbij geldt dat deelname aan de regeling openstaat voor ten minste driekwart van de personeelsleden. Verder dienen de personeelsleden één keer per jaar de gelegenheid te hebben om de samenstelling van de beloning te wijzigen. De Belastingdienst keurt de regeling goed of af, maar doet geen uitspraak over de regeling als deze bepalingen bevat die in strijd zijn met wettelijke bepalingen waarvan niet afgeweken mag worden (bijvoorbeeld uit de Wet op het minimumloon of het Burgerlijk Wetboek). Het doel van de cafetariaregeling is tweeledig:
– de medewerker kan de arbeidsvoorwaarden beter afstemmen op zijn persoonlijke behoeften;
– de medewerker kan beter gebruik maken van de fiscale mogelijkheden.
Een nadeel kan zijn dat uitkeringen en verstrekkingen, waarvan de hoogte wordt bepaald door het loon in geld, lager worden. Dat kan gevolgen hebben voor de pensioengrondslag, vakantiegeld, doorbetaald loon bij ziekte en uitkeringen zoals WW en bovenwettelijke WW.
