Scholen voor funderend onderwijs lopen vaak tegen dezelfde uitdagingen aan. De aanpak kan bijzonder zijn en voor meerdere scholen nuttig. Deze maand in Zo kan het ook!: Door kunstenaars te verwelkomen, maar ook leerkrachten te scholen en eigen leerlijnen te laten ontwikkelen, werkt christelijke basisschool De Wegwijzer in Zeist aan het borgen van cultuureducatie.

Het team van De Wegwijzer streeft naar een brede ontwikkeling van haar tweehonderd leerlingen. Reden voor directeur Michiel Wilhelm om na een aantal jaren vooral aandacht voor de cognitieve vakken, ruim twee jaar geleden cultuureducatie op de agenda te zetten. “Eigenlijk had cultuur geen vaste plek op onze school.We hadden wel een methode, er waren projecten, er was bijvoorbeeld contact met de muziekschool. Maar dat wat eraan werd gedaan in de klas, hing uiteindelijk af van de affiniteit van de leerkracht.” Er werd een werkgroep gevormd met naast Wilhelm de cultuurcoördinator en een collega die bezig was met een managementopleiding. “Eerst dachten we erover het helemaal zelf vorm te geven”, zegt Wilhelm. Vervolgens hoorden ze over twee andere, gesubsidieerde opties. “Via een driejarig programma van de provinciale organisatie Kunst Centraal konden leerkrachten zich scholen, terwijl in dezelfde tijd met een door Netwerk Cultuureducatie Zeist vormgegeven leerlijn alle klassen les konden krijgen van kunstenaars. We besloten beide kansen te pakken.” Het bracht ze het beste van twee werelden, stelt de directeur. “Aan de ene kant heeft iedere groep nu voor het tweede jaar gemiddeld vijftien lessen van kunstenaars op het gebied van muziek, drama, dans. Aan de andere kant zetten we ons in om zelf zoveel mogelijk kwaliteit in huis te krijgen, zodat we ook bij het wegvallen van aanbod van buitenaf goed zitten.” Van de vijftien leerkrachten wilden vier duo’s zich wel verdiepen in en een leerlijn ontwikkelen op het gebied van dans, drama, beeldende vorming en cultureel erfgoed. Een leerkracht doet dit voor audiovisueel. Wilhelm: “Leuk was daarbij te zien dat een collega die het best spannend vond, toch voor drama koos.” Door de nieuwe aanpak bruist het volgens Wilhelm nu in de school. “Worden er op een ochtend twintig gitaren binnengebracht. Zijn verschillende leerlingen door de lessen echt opgebloeid.” Tegelijkertijd ziet hij naar eigen zeggen het plezier bij bijvoorbeeld de collega’s die zich in cultureel erfgoed verdiepen. “Die leerlijn is inmiddels af en hier gaan we volgend schooljaar onder leiding van hen mee aan de slag.” Qua tijdsinvestering levert de versterkte aandacht geen echte problemen op. “Er was al ruimte voor in het rooster. Wie op die momenten wat anders deed, moest wel even puzzelen”, stelt Wilhelm. De scholing kost de leerkrachten drie avonden per jaar en daarnaast komen de coaches twee keer per jaar naar school. “Dan dient soms iemand vrij geroosterd te worden. Maar als er wat uitgeprobeerd moet worden in een andere klas, wordt gewoon onderling van groep geruild.” De dubbele inzet maakt het soms wel wat onrustig, zegt de directeur. “Maar zaken combineren bleek nog lastiger.” Grootste uitdaging is volgens hem nu de eigen leerlijnen in de school uit te rollen. “De juffen van groep 1 en 2 gaan over dans. Het blijkt best moeilijk dit meteen ook aan groep 8 te geven. Dus gaan we nu eerst voor groep 3 en vanaf daar verder.” Over het in de toekomst vertrekken van de gespecialiseerde leerkrachten is hij nuchter. “Het zou wel heel toevallig zijn als van de duo’s beiden tegelijk weggaan.” Verder hoort de school komend jaar of de inzet van kunstenaars – met in het laatste jaar nogwatmeer lessen per groep –mogelijk blijft. “Daarna gaan we bepalen hoe verder.” Aanraden wil Wilhelm het werk maken van cultuureducatie zeker. “Al weet ik nu wel dat je ervoor moet waken dat je niet te veel tegelijk gaat doen.”

Ook een creatieve aanpak op uw school? Mail naar communicatie@avs.nl o.v.v. ‘Zo kan het ook’.

Let op: Dit artikel is meer dan vijf jaar geleden gepubliceerd en bevat wellicht incorrecte, onvolledige of ongeldige informatie.

Gerelateerd nieuws