De juf ziet alles

Vandaag heb ik geleerd wat een splitsbloem is. Als juf Carla de splitsgetallen uitlegt, gebruikt zij een bloem waarvan de blaadjes omgevouwen kunnen worden. Als 8 het getal is dat gesplitst moet worden, staat op de achterkant van bloemblaadje 2 een 6.

Briljant.

Je kunt de getallen ook splitsen met blokjes. Maar dit materiaal nodigt de kinderen van groep 4 teveel uit om er andere dingen mee te doen. Met 8 blokjes kun je ook een beginnetje maken aan een huis. Juf Carla constateert dat het werken met blokjes teveel afleidt van de inhoud en laat de klassenhulp Aram de blokjes ophalen. Aram doet dat snel en handig, met een houten bak gaat hij langs de tafeltjes. Het stokt even bij Bob, want Bob is nog niet klaar met zijn huis.

Ik ben onder de indruk hoe kalm juf Carla verder gaat met de uitleg, tussendoor een hand legt op de schouder van Daylano en ‘sturend’ kijkt naar Bram, die met veel geluid zijn rekenrek terugvindt onder de stoel van Jasmijn.

Ik wil dat ook kunnen, dat sturend kijken.

Als juf Carla begint met de begeleide inoefening, neem ik me voor thuis te oefenen met sturend kijken. Zou Arie direct snappen als ik heel indringend naar het koffieapparaat kijk, dat ik dan koffie wil?

Of is eerst het uitspreken van enige gedragsverwachting nodig?

Terug op aarde kijk ik rond en zie hoeveel tijd er nodig is voor kleine pedagogische interventies. Opbrengstgerichte didactiek is topsport, bedenk ik vol verwondering. We staan te weinig stil bij het werk van onze leerkrachten in de klas, die naast onderwijzen onze kinderen nog veel meer leren. We vinden het gewoon dat leerkrachten maatwerk leveren in het benaderen van hun leerlingen; zij weten welke didactiek het best passend is en kennen het verhaal achter elke ondersteuningsvraag. Zij zien dagelijks hun leerlingen en hun verhaal.

Kinderen mogen fouten maken* en geduldig legt juf Carla uit dat de splitsgetallen van 8 niet 1 en 6 zijn. Ze strijkt Hasan even door zijn krullen. Daarna geeft ze het goede antwoord, luid en duidelijk. Zodat heel de klas het hoort.

Als ze even later de verwerkingsstof op het digibord projecteert, ziet ze zonder te kijken dat Harm-Jan in zijn laatje zit.

‘Leg de meetlat maar terug, Harm-Jan! Die hebben we vandaag niet nodig.’

‘Hoe weet ze dat?’ fluistert Harm-Jan geschokt.

‘Juf ziet alles,’ zegt Blossom, zijn tafelgenootje.

Glimlachend bedenk ik dat ik dat vooral moet gaan teruggeven aan juf Carla.

Dat zij alles ziet.

* Ik prijs de dag wanneer leerkrachten ook fouten mogen maken