Peter en Ferdinand kennen elkaar al heel lang en vooral vanuit het onderwijs. Ieder op zijn manier maakt zich druk om de staat ervan. Peter is daarin meer blijmoedig en vindt dat ouders en school volstrekt samen moeten gaan, Ferdinand moet oppassen dat hij geen oude zeiksnor wordt.

Op een zonnige dag in juni hebben zij elkaar bevraagd. Vandaag interviewt Peter zijn medeblogger Ferdinand.

– – – – –

Ben jij altijd al zo’n druktemaker geweest, Ferdinand?

Hoe bedoel je?

Je hebt nogal een mening…

Oh, dat! Ach, ‘druktemaker’; misschien is die ‘herrie’ van mij meer vanuit bezorgdheid. Het overvalt me zo nu en dan, soms denk ik dat we steeds minder toegerust zijn voor het werk in het onderwijs van nu, dat complexer lijkt te worden. Naast de primaire taak goed onderwijs te verzorgen aan alle kinderen, moet het werk gedaan worden in een sterk veranderende wereld.

Bedoel je het tekort aan mensen?

Ook. Maar ik bedoelde eigenlijk iets anders.

Leg eens uit.

Het onderwijs is verworden tot het voorportaal van het werkelijke leven…

Ah, daar komen weer die ‘filosofische’ verhandelingen!
(Peter grinnikt, Ferdinand zucht)

Stil nou! Wat ik wilde zeggen is dat er steeds meer verwacht wordt dat we in het onderwijs op voorhand al voorbereid zijn op maatschappelijke verwikkelingen – nee sterker nog, op maatschappelijke onrust.

Overdrijf je daar niet een beetje?

Nee, zeker niet. Zodra er een maatschappelijk issue is, moet het onderwijs er iets mee doen. Verharding in intermenselijke onderwerpen? In het onderwijs moeten we kinderen voorgaan in medemenselijkheid. Daar waar verdeeldheid victorie kraait en hoogtij viert, moeten wij vooral voordoen hoe belangrijk relatie, respect en verbinding zijn. Waar de wereld om ons heen de mond vol heeft van grensoverschrijdend gedrag – in welke manifestatie dan ook – ouders én politiek staan op de achterste benen als ‘Lentekriebels’ weer op het programma staat. In stadions slaan vaders van onze leerlingen elkaar de koppen in, wij moeten dikke anti-pestprotocollen op de plank hebben liggen als kinderen niet met elkaar willen spelen op het schoolplein.

Weer die ouders?

Oké, ik stel het wel heel zwart-wit. Toch maak ik me in toenemende mate zorgen of wij in dit hedendaagse onderwijs, ingebed in een spannende omgeving – lees wereld – voldoende hedendaagse onderwijsprofessionals hebben. Zijn wij nog professional genoeg om alle impact van buiten niet teveel op onszelf te betrekken? Ik zie nog teveel onderwijsmensen uit balans geraken als ouders verhit naar school komen.

Houd dit punt nog even vast voor deel twee van dit interview.

Hoezo?

Je maait een hoop gras voor mijn voeten weg.

Ah!

Graag terug naar jouw zorgen; zijn het overigens alleen maar zorgen , waar je je zorgen over maakt?

Nee hoor (lachend), ik zie ook heel mooie ontwikkelingen in het onderwijs. Ik denk te zien dat we minder gaan meten, we hebben door dat vaardigheden als zelfredzaamheid, zelfvertrouwen en samenwerken heel erg belangrijk zijn om een verantwoorde stap te kunnen zetten in die grote wereld. We hebben steeds meer door dat onze kinderen meer nodig hebben dan alleen datgene dat getoetst wordt. Natuurlijk, de basisvaardigheden zijn fundamenteel – maar een fundament waarop geen huis wordt gebouwd, blijft slechts een fundament.

Dat huis zijn alle vaardigheden bij elkaar gebracht in een thuis; daar waar je je veilig voelt, waar je jezelf kunt zijn, waar je alleen kunt zijn als dat nodig is, waar je mensen kunt uitnodigen als er iets gevierd moet worden.

Wij zijn bouwers van dat huis.

Oké, mijn beurt….

(Ferdinand neemt de pen over en kijkt Peter indringend aan)

Deel 2 van dit dubbelinterview verschijnt op 22 juni

Leergang Ouderbetrokkenheid
Wil jij meer profiteren van de kennis expertise van Peter de Vries? Schrijf je in voor de leergang Ouderbetrokkenheid van AVS Academie. Vorm als school een ijzersterk team met ouders, zodat ieder kind optimaal kan leren in een veilig schoolklimaat. We laten je niet gaan zonder een gedegen plan, waarmee je een goede band en omgang smeedt met ouders.