Door: Jonneke Reichert | Bekijk archief

Mijn grootste angst werd werkelijkheid, nog vóór ik goed en wel begonnen was aan mijn nieuwe baan. Een paar dagen voor mijn eerste officiële werkdag mocht ik al aan de bak met één van de grote uitdagingen waar een schooldirecteur voor staat: elke dag, in iedere klas, een leerkracht voor de groep. Een juf uit mijn team viel onverwachts een hele dag uit, de reden was bepaald geen feestje. Of ik vervanging kon regelen. ‘Natuurlijk’, appte ik terug, ‘veel sterkte!’ Toen pas voelde ik de pap in mijn benen.

Mijn gedachten gingen terug naar Tiuri, met wie ik al lezende heel wat uurtjes doorbracht tijdens mijn opleiding tot vakbekwaam schoolleider. Ik voelde onmiddellijk een sterke verbondenheid met dit jongetje uit de klassieker De brief voor de koning van Tonke Dragt. De nacht voor hij zich ridder mocht noemen, werd Tiuri meegelokt in een spannende missie vol uitdagingen. Nogal herkenbaar, zo aan de vooravond van mijn nieuwe leven als zij-instromend schooldirecteur. Ik begin aan een groot avontuur met even zo grote verantwoordelijkheden, dacht ik. Maar ben ik wel net zo’n held als Tiuri is? Een lefgozer? Eerlijk en dapper? Oprecht geïnteresseerd en iemand die door het vuur gaat voor leerlingen, ouders en haar team, zoals Tiuri voor zijn vriend Piak?

Nog voor ik begon, bekroop mij al regelmatig het gevoel dat ik als schoolleider heel veel ‘moet’ en dat er veel verschrikkingen op de loer liggen. Waar komt dit beeld toch vandaan? Net als die pap in mijn benen? Wat stralen we als schoolleiders zelf eigenlijk uit? Laten we ons lezen als de held in een boek van Tonke Dragt? Of als het boek over leiderschap voor school­directeuren, waarin ik tot mijn ergernis las dat ‘oververmoeidheid en opgebrand raken’ in dit vak op de loer liggen en dat je daarom lichamelijk en gee­stelijk in conditie moet zijn en blijven’?

Als zij-instromer vraag ik me af: is dit vak nu echt zó anders dan leidinggevende zijn in het bedrijfsleven of een andere sector? Goed, ik heb zeker nog wat te leren over onderwijskwaliteit. Geen krijt aan de vingers, hè. Maar heb je niet overal Rode Ruiters van je af te slaan of een Regenboogrivier over te steken?

Ik ben ongelofelijk trots dat ik mijn ziel en zaligheid mag gooien in een beroep waar zoveel hoop op is gevestigd. Ik ga dit avontuur aan en de tijd zal uitwijzen of mijn leiderschap school­directeur-waardig is. De pap in mijn benen bleek in elk geval nergens voor nodig. Die ver­vangende leerkracht voor mijn collega kwam er op tijd. Er zullen meer en grotere missies komen dan deze.
Ik ga ze met liefde aan, maar dan wel als held graag.

Jonneke Reichert (39) startte in mei 2023 haar carrière als zij-instromend schoolleider bij OBS De Bijenkorf in Houten. In deze nieuwe vaste column ontdek je hoe ze als een ‘Alice in Wonderland’ de onderwijswereld binnenstapt en haar directeurschap vormgeeft.