Na meer dan twintig jaar met ouderbetrokkenheid bezig te zijn geweest, zijn er steeds meer oneliners over ouderbetrokkenheid ontstaan die mensen zich na jaren soms nog herinneren. Kennelijk hebben deze betekenis gekregen in de praktijk. In deze derde en laatste blog met oneliners wil ik nog een aantal van deze uitspraken voor het voetlicht brengen.
- Lastige ouders bestaan niet, alleen ouders die het lastig hebben.
Natuurlijk kan samenwerken en communiceren met ouders soms lastig zijn, maar dat betekent niet per se dat de ouders moeilijk zijn; vaak hebben zij het zelf ook zwaar, bijvoorbeeld door een acceptatieproces, persoonlijke of gezinsomstandigheden, of hun eigen schoolverleden. - Ouders van nu zijn de kinderen van vroeger.
Voor veel ouders ligt er voor hun gevoel weinig tijd tussen de laatste keer dat ze de basisschool verlieten en het moment dat ze voor het eerst weer met hun kind een school binnenstappen. Herinneringen aan hun eigen schooltijd komen zo weer boven. Zelfs de geur van de school kan herinneringen aan vroeger in één adem oproepen. In zo’n moment kan het zomaar gebeuren dat een ouder zijn kind wil beschermen tegen ervaringen die hij zelf heeft gehad. Moet je dan alles accepteren van ouders? Nee, maar… - Begrijpen en begrenzen gaan altijd hand in hand.
Natuurlijk is het belangrijk om ouders te begrenzen wanneer ze over grenzen heengaan, maar begrenzen zonder begrip leidt vaak tot conflict, terwijl begrip zonder grenzen kan resulteren in grensoverschrijdend gedrag. Zo kunnen boze e-mails van ouders leerkrachten verlammen, en dat is iets wat we ten alle tijden moeten voorkomen (zie mijn eerdere blog ‘Boze mails van ouders: we kunnen het tij keren’). Tijdens een gesprek met een ouder kun je zeggen: “We willen graag naar je verhaal luisteren, maar we vragen wel dat u ook respectvol met ons omgaat. Als dat niet lukt, is het beter het gesprek te beëindigen en op een rustiger moment verder te praten.” - Wie moppert over ouders, moppert al gauw over zijn eigen professionaliteit.
Wanneer de samenwerking met sommige ouders stroef verloopt, hebben we al snel de neiging om de schuld bij hen neer te leggen. Je hoort vaak opmerkingen op verjaardagen zoals: “Onderwijs is leuk, maar die ouders krijg je er zomaar bij” of “Die mondige ouders van tegenwoordig… vreselijk.” Zolang leerkrachten en schoolleiders niet goed voorbereid worden op het samenwerken met ouders, en opleidingen zich beperken tot het oefenen van (lastige) gesprekken, blijven we steken. We investeren dan niet in belangrijke andere competenties, zoals kennis van psychologische processen bij ouders (bijvoorbeeld: hoe verloopt het acceptatieproces?), of in zelfreflectie (“Waarom lukt het me niet om met deze ouder te communiceren?” of “Waarom voel ik zoveel weerstand tegen deze ouder?”). Het resultaat is dat we blijven vastzitten in de woorden van een schoolleider die opmerkte: “Het moeilijkste van mijn vak – ouders – ben ik het minst op voorbereid.” - Kiezen voor onderwijs betekent kiezen voor het werken met kinderen én hun ouders.
Alles begint met een bewuste keuze: ouders kómen niet zomaar erbij, ouders hóren erbij. Het is een wezenlijk onderdeel van ons vak. Wie niet ook van ouders houdt, doet niet alleen hen, maar ook de kinderen tekort – en uiteindelijk ook zichzelf. Want wat is er nu mooier dan te weten hoe je met alle ouders omgaat en bereid te zijn te leren wanneer het spannend wordt?
Heb je de eerste blog gemist? Die kun je hier vinden. De tweede blog is hier te vinden.
Leergang Ouderbetrokkenheid
Wil jij meer profiteren van de kennis expertise van Peter de Vries? Schrijf je in voor de leergang Ouderbetrokkenheid van AVS Academie. Vorm als school een ijzersterk team met ouders, zodat ieder kind optimaal kan leren in een veilig schoolklimaat. We laten je niet gaan zonder een gedegen plan, waarmee je een goede band en omgang smeedt met ouders.