Gewoon doen. Het klinkt zo eenvoudig. Maar in de praktijk is ‘gewoon doen’ vaak niet altijd zo eenvoudig. Achter de schermen zijn er tig telefoontjes gepleegd, tal van formulieren heen en weer gegaan, heb je eindeloos vergaderd en wordt er nog steeds gesteggeld over wie, wat, waar en waarom. Gewoon doen lijkt een soort geuzenleuze geworden, zeker als het om inclusief onderwijs gaat. Dat daarachter voor je gevoel soms een eindeloze zoektocht schuilgaat, blijft nogal eens onzichtbaar. Misschien dat daarom de term ‘inclusie’ nogal eens kan rekenen op gezucht en gekreun. Zijn schoolleiders inclusie-moe? Dat is niet wat ik zie.
Een kind in een rolstoel, een leerling met het syndroom van Down, een jongetje dat vanwege een aangeboren hartafwijking geboren met veel minder energie de dag moet doorkomen. Het kan allemaal in het reguliere onderwijs, zo zie ik tijdens mijn schoolbezoeken. Dus ja, schoolleiders nemen stappen op weg naar inclusief. Ondanks dat menig directeur verdwaalt in de regelgeving, gek wordt van subsidieaanvragen en steeds weer van het kastje naar de muur gestuurd wordt. Het is te danken aan jullie halsstarrig ‘doorzeuren’ en blijven schoppen tegen deuren die maar niet opengaan dat inclusief onderwijs op veel scholen geen onbereikbaar ideaal meer is.
Kan het beter? Natuurlijk! Elk kind dat voor lange tijd thuiszit, is er één te veel. Kan er meer gebeuren? Nou en of. De wachtlijsten voor het gespecialiseerde onderwijs zijn er en laten zien dat er echt nog werk te verzetten is. Als AVS proberen we jullie daarbij te helpen. Bijvoorbeeld door in al onze gesprekken met het ministerie Onderwijs en andere belangrijke spelers aan te dringen dat die regelgeving eenvoudiger moet, zodat iedereen er beter mee uit de voeten kan.
Gelukkig zie ik in de praktijk dat met ‘gewoon doen’ – klein en dichtbij – veel directeuren nú al heel ver komen. Stevig leiderschap – kijk naar scholen waar inclusie geen vraagstuk meer is, maar een vanzelfsprekendheid – is één van de factoren tot succes. Misschien wel dé belangrijkste. Wat deze schoolleiders gemeen hebben, is dat ze hun idealen lang en luid van de daken schreeuwen en dat ze hun team daarin meenemen. Jij zit als directeur aan de knoppen. Jij kan ervoor zorgen dat dromen in daden omgezet worden. Jij kan concrete verandering bewerkstelligen. En die verandering begint met het uitdragen van je passie en idealen om het vervolgens ‘gewoon te gaan doen’, zelfs als dat in de praktijk helemaal niet zo gewoon is.
