Toen ik begon als interim-schoolleider, dacht ik dat mijn belangrijkste taak zou zijn om gaten te vullen binnen het onderwijs. Een tijdelijke oplossing bieden tot er iemand vast in dienst kwam. Maar al snel ontdekte ik, dat het veel meer is dan dat. Als interimmer kom je binnen op momenten die spannend zijn voor een school. Bijvoorbeeld doordat een schoolleider is vertrokken, er onrust is in het team of een school die onder druk staat vanwege de inspectie. En juist dan draait het niet om snelle beslissingen, maar om rust, richting en vertrouwen. En precies daar ligt de kracht van een interim-schoolleider.
Als ik aan een nieuwe opdracht begin, dan luister ik vooral de eerste weken. Ik luister naar leerkrachten, leerlingen, ouders en de bestuurder. En stel mijzelf de vragen: wat leeft er op de school? Waar zitten er knelpunten? Waar is de school trots op?
Vaak hoor ik dat mensen gewoon weer vooruit willen, maar niet goed weten hoe. Door van buiten de organisatie te komen, kan ik er met een frisse blik naar kijken. Ik heb geen geschiedenis met de school, geen oude afspraken of gevoeligheden en dat maakt het makkelijker om eerlijk te zijn, keuzes te maken en nieuwe energie te brengen. Want kinderen moeten kunnen leren in een veilige en stabiele omgeving. Ongeacht wat er binnen de school zich afspeelt.
Niet elke opdracht is hetzelfde. Soms is mijn opdracht concreet. Bijvoorbeeld het team begeleiden tot er een nieuwe schoolleider is of werken aan verbeterpunten na een inspectiebezoek. Andere keren is het minder tastbaar bijvoorbeeld bij het herstellen van vertrouwen, het versterken van samenwerking of het terugvinden van de gezamenlijke visie. En eerlijk gezegd, dat laatste is vaak het mooiste deel, want dan werk je met z’n allen naar een bepaald doel toe.
Mijn opdracht is altijd tijdelijk en dat is ook de bedoeling. Ik zie mijn rol als die van een tussenpersoon die helpt de weg vrij te maken voor de volgende schoolleider. Ik stabiliseer, zet lijnen uit en bereid het team, ouders en leerlingen voor op een nieuwe fase. Als ik aan het einde van mijn opdracht zie dat de school weer verder kan en stevig staat en dat er vertrouwen is in de toekomst, dan weet ik waarom ik het werk doe.
Want uiteindelijk draait het niet om mij, maar om de teamleden en kinderen die elke dag met plezier naar school komen.
